De grond ligt bezaaid met boeken en blokken, in een hoek zie je de favoriete speelgoedstukken van je kind liggen en met een beetje pech ligt de vloer vol met kledingstukken. Herkenbaar? Als volwassenen kunnen we soms naar een kinderkamer kijken en ons heel hard afvragen hoe ons kind het voor elkaar heeft gekregen om er zo snel een “zooitje” van te maken. En jullie hadden nog wel net vorig weekend samen opgeruimd en afgesproken dat het dit keer echt netjes zou blijven. Hoe zorg je er nou voor dat jouw boefje leert om de ruimte een beetje leefbaar te houden?
Hooggespannen verwachtingen
Om te beginnen is het, afhankelijk van de leeftijd van je kind, soms gewoon goed om je verwachtingen bij te stellen. Van een 4-jarige is het niet realistisch om te verwachten dat ze weten hoe ze zelfstandig opruimen en de kamer netjes moeten houden, terwijl een 12-jarige dit normaal wel hoort te kunnen. Het helpt natuurlijk als je begint wanneer ze jong zijn met het aanleren van goede gewoontes, maar je kunt op elke leeftijd beginnen. Samen de boekjes terug zetten in de boekenkast, je peuter enkele blokken terug laten leggen en tijdens het opruimen van de was de kleding in de juiste lade laten leggen. Hierbij ligt de nadruk op het samen doen, waarbij je de taak vooral niet al te groot moet maken.
Denk voor je kleuter bijvoorbeeld dus eerder aan “We gaan de Lego terug in de bak stoppen, welke kleur ga jij doen, alle groene stukjes?” in plaats van een opdracht in de zin van “We gaan nu je kamer opruimen, jij doet de Lego en ik doe de boekjes”. Wat je daarbij wilt vermijden, is dat het een strijd wordt. Over het algemeen zijn kinderen er geen fan van om op te ruimen, dus is het fijn wanneer driftbuien vermeden kunnen worden. Onthoud daarbij dat kinderen een andere tijdsperceptie hebben. Je kunt je kind dus helpen als je van tevoren aangeeft dat er over X minuten opgeruimd gaat worden, zodat ze hun spel kunnen afronden. Niemand vindt het immers leuk om te moeten stoppen met iets waar ze net middenin zitten. Het aantal minuten hangt onder andere af van de leeftijd van je kind, evenals het aantal herinneringen dat je geeft voordat het daadwerkelijk tijd is om op te ruimen.
Mag ik je aandacht?
Wat ook goed is om te onthouden, is dat kinderen een grote behoefte hebben aan de aandacht van hun ouders. En als dat niet op een positieve, gezellige manier gebeurt, dan vinden kinderen wel een onhandige manier om aandacht te trekken; negatieve aandacht is immers ook aandacht. Wanneer jullie samen opruimen, vergeet dan dus ook niet om er iets leuks van te maken. Een race wie het snelste is of het meeste kan doen, wie het grappigste geluidje kan maken om een iets terug in de kast te zetten of al dansend op jullie lievelingsnummer de spullen de juiste plek laten vinden. Samen opruimen kan een spelletje op zich zijn, en welk kind is er nou niet dol op (samen) spelen?
Geef het een plekje
Daarnaast helpt het ook als alles een vaste plek heeft, zodat de kleine weet waar bepaalde spullen opgeruimd horen te worden. Uiteraard gaat de kleding in een kledingkast. Voor jongere kinderen zijn ladekasten erg fijn, daar kunnen ze gemakkelijk zelf bij, wat de zelfstandigheid van je kind bevordert. Ook opbergmeubels met bakken of vakken die afgestemd zijn op kinderhoogte zijn erg fijn om je kind te leren de kamer netjes te houden. Speelgoed wat niet per se in kleinere vakken past, kan worden bewaard in een speelgoedkist, denk bijvoorbeeld aan verkleedkleding en knuffels, maar ook auto’s en poppen. Deze kist kan wanneer je kind wat ouder is ook goed gebruikt worden om extra kussens/beddengoed of tassen in op te bergen, in een tienerkamer.
Sommige meubels hebben daarnaast meerdere functionaliteiten. Wat dacht je van een bed met opbergbox of lades, een krukje waarin ook speelgoed past of een tafel waarbij de stoelen tevens gebruikt kunnen worden om bijvoorbeeld de teken- en knutselspullen in te stoppen? Zo gebruik je de ruimte pas echt op een handige manier!
Kortom, zorg voor goede opbergmeubels, breek het op in kleine stukjes, stel je verwachting bij afhankelijk van de leeftijd van je kind, houd het voorspelbaar en blijf positief. Enne, soms is het ook goed om niet te vergeten dat het niet allemaal perfect hoeft te zijn, het blijven uiteindelijk ook gewoon kinderen.
